Napisał/a: Elżbieta B

Katarzyno, Twoje serce bić przestało i Twoje ciało dzisiaj w ziemi schowano. Utulona snem wieczystym spoczywasz teraz Katarzyno w ciszy serc, w tych, w których na zawsze ból zostanie. Nienazwany ból, niewysłowiony żal i niewymowne cierpienie... Katarzyno, ból i cierpienie nie są już Twoim udziałem... Tylko radość... WIECZNA RADOŚĆ Dla Ciebie Niebo otworzyło bramy niebieskie. Katarzyno, bądź szczęśliwa w objęciach Boga Ojca! Są pożegnania, na które nigdy nie będziemy gotowi. Są słowa, które zawsze wywoływać będą morze łez. I są takie Osoby- Katarzyno, na myśl o których zawsze zasypie nas lawina wspomnień... A tu na ziemi… Po Tobie została mogiła … Grubo kwiatami zasłana, jak kołderka Cię otuliła. A my… stojąc nad nią, do Boga wznosimy wołanie „Panie, daj Jej wieczne odpoczywanie” Elżbieta B