P r z y j a z ń to podróż, która nigdy się nie kończy Pani Irenko dziękuję za wszystkie wspólne sąsiedzkie lata i chwile, za empatię, dobroć i życzliwość. Dziś myślę, że przywitała Panią uśmiechnięta Pani Stasia, na podwórku bez Was ławeczka pusta, nie siadam, patrzeć w Wasze okna to dla mnie zbyt trudne. Nie przesadzę kiedy powiem jak bardzo mi Was brakuje, byłyśmy ze sobą i naszymi Rodzinami w trudnych i tych radosnych momentach życia razem, pozostał żal i smutek, o którym lepiej nie mówić. Pamietam: kuchnia, stolik, taborecik , krzyżówka, długopis i papierosek a Pani Irenka jak zawsze w "dyżurnym" fartuszku "siadaj Pani Aniu pogadamy". Marzenka, Adrian i Dominik swoje życie podporządkowali ukochanej mamie i babci. Prowadzili dom otwarty aby mama nie czuła się izolowana, ma dużą rodzinę, znajomych, przyjeżdżały córki, wnuki. Śmiałyśmy się, Irenka jest turystką po Polsce i Europie z przewodnikiem, zawsze zadowol